YIRTIK PERDE

Uzun süredir yazılarımdan ayrı kalmıştım. Evet, artık yeni bir mecradayım. Karakterlere seslisözlük’ün forumu dar gelmişti ama blog denen kaçınılmaz sonu da istemiyorlardı. Nitekim, bu süre zarfında barınacak yer bulamadılar. Ve onlar da kendi çadırlarını kurmaya karar verdiler.. Yani teslim oldular..

Yamalı bohçalı, içer içer ağlar, sonra kahkahalar atar, randevuya taksiyle gidip eve yayan döner, kendini paralamak için elinden geleni yapar.. Bunlar ortak özelliklerinden birkaçı.. Hepsinin ortak amacı kendilerini yıkmak, kendilerini yıkıp, onun üzerine yeniden binalar oturtmak, ardından büyük bir zevkle gene yıkmak..

Sıraya dizildiklerinde Bakkhalar gibiler.. Hepsinin tek yönü Silenos’u izleyip önlerindeki patikayı takip etmek.. Onların tanrıları da sefil, beş parasız, ayyaş Dionysos’tan başkası olamaz tabii ki..

Onlar kaybetmenin, sktiredilmenin, başarısızlığın zevkini sonuna kadar çıkarıyorlar.. Kendilerini yerden yere vuran bu karakterler şimdi kendi hayatları gibi defolu bir sahnede buluşuyorlar.. Yırtık perde..