YIRTIK PERDE

- Ehh.. Bir gün daha bitti.. Kimse kalmadı.. Sen nerde inicen birader?

- Abi ben son durakta iniyim.

- Son durakta bitiyo zaten her şey..

- Ney? Nası?

- Otobüs… Emekli oluyo.. Bu derbeder yarından itibaren yok yollarda..

- Hadi yav.. Kaç model bu?

- 70 model..

- Heee.. Ben hatırlıyom, eskiden bunların böyle çamaşır ipleri vardı, çekiyodun, öyle yazıyodu “Duracak” yazısı..

- Haa.. Sonra biletçi oluyodu içerde.. Gerçi ben bu otobüsten başka otobüs sürmedim pek.. Yani sürdüm de, bunu elimden alamadılar..

- Nası yani?

- İlk geldi bunlar, o zaman yeni şoför olmuşum, amcaoğlu soktu belediyeye.. İlk gün geldim, bunu verdiler.. Kız gibi araba, çiçek gibi.. O kırmızı boyası nassı parlıyo birader, böyle farları gülüyo, göz atıyo resmen.. Geçtim direksiyona, yeni araba ya, bi fırlıyo şerefsiz, e o zaman da genciz, bastırıp bastırıp gidiyom ben. Durakları atlıyoz, millet dona kalıyo. Serserilik de var, alıyom başımı gidiyom deniz kıyısına, açıyom radyoyu..

- Hızlı gençlik..

- Öyle.. E askerden yeni gelmişiz, kanımız kaynıyo hala.. Boğuluyom.. O emreder, bu emreder, peder evde laf söyler, valide kız buldum evlen der. Kaldıramıyom tabi.. Bünye meselesi..

- Sigara?

- Aliyim birader, sağol.. Şu camı açalım.. Hah, Ee böyle işi ekmeye başlayınca, durakları da atlıyoz.. Şikayet üstüne şikayet belediyeye.. Çağırdılar.. Çıktım amriin yanına. “Bak” dedi, “seni temizlik işlerine göndeririz, ayağını denk al, torpiline güvenme..” Neyse ben “tamam amirim, bi daha olmaz filan”.. Durur muyum?

- Sonra..

- Bi kıza tutuldum. Bikaç kez bindirdim otobüse, gezdirdim.. Sonra gönderdim bizimkileri istemeye.. Ben de şoföre verilecek kız yok dedi babası..

- Naptın?

- Eheee.. Yengeni bu otobüsle kaçırdım ben.. Sonra aileler anlaştı, şu bu, neyse birader. Çoluk çocuğa karıştık.. Hanım ortancaya hamileydi, bu otobüsle yetiştirdim. Tabi benden hızlı şoför yok burda. Bi gün çağırdılar, seni bilmem ne mıntıkasına veriyoz, yeni arabalardan kullanıcan dediler.. Yer miyim? Adım Manyak Osman’a çıkmış.. İstifa ediyorum dedim. Yav etme, bırakma, çoluğun çocuğun var dediler. Dinlemedim. Bi hafta gitmedim işe. Kapandım eve. Sonra amir geldi eve kadar, anahtarı getirmiş.. Koskoca belediye direnemedi bana.. Neyse.. Kokoreç alcan mı? Duriyim.. Alıver iki tane yarım..

- Aç kapıyı..

- Buyur abi..

- Nerde kaldım birader..

- Koskoca belediye direnemedi bana..

- Hah.. Bi gün yeni bi amir geldi, böyle kılkuyruk bişey.. “Yav” dedi, “Bunlar ne?” aldı saksılarımı, çıkartacak.. “Elleşme, oyarım” dedim.. “Sen amirinle nasıl konuşuyon?!” dedi.. Aldım saksıyı, kafasında kırdım.. Dinler miyim amir mamir.. Tamam kalıplı adamız, ama hassas bi kalbimiz var.. Çiçeklerimi elletmem.. Arkadaşım onlar benim.. Millet öküz.. Lan duvar insanlar yav.. Her sabah şu otobüse binerler, bi Allah’ın kulu da “günaydın” demez, yüzüne bakmaz..

- Doğru diyon…

- Her durakta “ilerleyelim” diye bağırırsın, nazik nazik yürürler.. Yüzleri böyle, hey Allam, odun gibi.. Bi tane yüüz gülen yok, bakıyom şu aynada, herkes birbirine dövücek gibi bakıyo.. Lan hepiniz aynı yöne gidiyonuz, aynı arabadasınız.. Paranız varsa binin taksiye.. Ne diye döt gibi bakıyosunuz.. Sanki cezaevine götürüyoz adamları..

- Başka neler?

- Ohooo.. Kaç kere soymaya kalktılar beni.. Gece it,uğrsuz biniyo.. Gidiyon, karanlık yolda, nere ye gidiyon, bilmiyon.. Hırsızı var, kapkaççısı var, yankesicisi var, memleket memleket değil ki anasını satiyim.. Ama şu otobüs yok mu işte.. Gözünü sevdimin ya.. Ya ben napıcam birader artık ya.. Son dakikalarım.. Yok artık gerisi yok..

- Sabah yok mu? E nolcak?

- Son durağa yakın benim ev.. Bırakıcam orda.. Sabah arkadaş alacak götürecek…

- Nereye?

- …

- Abi ağlama ya, Allahallah, noluyo, nereye?

- Hurdalığa, ordan jilet mi olur artık nolur? Pres makinası mi ne o kocaman makinalar var ya..

- E yenilenmiyo mu bunlar?

- Yok artık.. Neyini yenilicekler otuz altı yıllık arabanın.. Önceden yapıyolardı, hiç olmadı İstanbul’a gagalıyolardı eskileri.. Yok artık direkt hurdalığa.. Motorunu şunu bunu, işe yarar aksamları olur heralde..

- Yapma ya..

- Ya benim herşeyim bu.. Hayatım bunun içinde geçti benim.. Ekmek teknem benim bu.. Canına yandımın..

- …

- Ya kaç insan bindi, indi buna.. Ne hikayeler geçti burdan.. Yav sana noluyo birader, sen ne ağlıyon, lan iki tane eşşek kadar herif, salya sümük olduk yav..

- …

- Geldik.. Son durak..

- …

- Böyle oturacağımıza, hemen kalkıp çıkalım.. Bi haftadır düşünüyom, nasıl çıkıyim, nasıl bırakiyim diye.. Oturayım sabaha kadar içinde dedim, o daha acı.. En iyi çıkalım birader..

- Çıkalım abi..

- Yav şu arkalara bakıver, torbası filan kalan olmuş mu?

- Yok..

- Kapatalım çıkalım..

- Ben burdan gidiyorum abi, görüşürüz, iyi geceler sana.. Bu burda mı kalcak şimdi..

- Hıı.. Sabah gelip götürcek arkadaş..

- E gitmiyon mu kaldın orda?

- İçinde beklemiyim dedim.. Eve de gidemiyom.. Banka oturup bi sigara yakıcam, izlicem sabaha kadar..

 

- SON DURAK- 28 Mart 2006 Salı